Batı metafiziği içerisinde varlık, söz, mantık, hakikat gibi nihai kavramlara ayrıcalıklı bir konumun tanınması; nihai ve özsel bir varlık mantığının egemenliği çerçevesinde oluşan, dilin, anlamın ve bilginin kendinden menkul, yansız, saydam olduğunu varsayan düşünce sistemi. (J. Derrida)