Macarlar,
Fin-Ugor kavimlerinin Ugor kolundandır. Macar adı, bu kolun diğer adı
olan, Manysi-er’den gelmektedir. İlk yurtları İtil (Volga) ırmağının
yukarı kısımlarıdır. VI. yüzyılda Sabarlar tarafından güneye itilen
Macarlar, Hazar Kağanlığı’na bağlanmışlardır. Bu dönemde yaşadıkları
bölge, Don ve İtil ırmakları arasıdır. Macar tarihinde ve destanlarında
önemli bir yer tutan bu bölgeye Macarlar, Etel-Közü adını vermişlerdir.
Bu bölgede Onogur Türkleri’nin de karışmasıyla bugünkü Macar milletinin
çekirdeği oluşmuştur. Macarların diğer adı olan Hungar sözü de bu
Onogur’dan gelmektedir.
Macarlar,
IX. yüzyılın sonlarına doğru Peçenekler tarafından batıya
itilmişlerdir. Bu sırada başlarında Hazar Türkleri’nden Kabar
oymağından Almışoğlu Arpad bulunuyordu. Artan Peçenek baskısı
karşısında daha da batıya kayan Macarlar, 896 yılında, kendi adları ile
anılan bugünkü yurtlarına geldiler. Bu bölgede Avrupa içlerine
yaptıkları akınlar ve Almanlarla giriştikleri mücadelelerle adlarından
uzun süre söz ettirdiler. 1000 yılında Katolik mezhebini kabul ederek
Hristiyanlaşmışlardır. Macarlar, Avrupa’da Slâvların birlik
oluşturmasını engellemişler ve ayrıca Almanların Balkanlara sarkmasını
da önleyerek denge unsuru olmuşlardır. 150 yıl kadar Osmanlı idaresinde
yaşayan Macarlar, Avrupa’da önemli bir güç olarak, günümüze kadar
gelmişlerdir.