Çalışmalarında kafa emeği kol emeğine ağır ba­san ücretlilere verilen ad. Bedensel emekleri ağır basan geleneksel ma­vi tulumlu (mavi yakalı) işçilerden ayırmak için kullanılan terim.

Sanayileşmenin ilk dönemlerin­de işverenlerce yürütülen işlerin bir bölümünü üstlenmeleri, daha ayrı­calıklı ücret almaları ve görece ho­mojen bir yapı oluşturmaları nede­niyle işçi sınıfının dışında sayılırlar­dı. Üretimin çeşitlenmesi, teknolo­jinin gelişmesi, hizmetler sektörü­nün önem kazanması, eğitim düze­yinin yükselmesi ve yaygınlaşması gibi   nedenlerle   toplam   ücretliler içindeki payları hızla arttı. Gelişmiş ülkelerde beyaz yakalıların tüm üc­retliler içindeki payı 20. yüzyıl baş­larında  yüzde  20″nin  altındayken, yüzyıl sonuna doğru yüzde 50″nin üzerine çıktı.Üretimde beyaz yakalıların ora­nı giderek artarken, son dönem­lerde bilgisayar ve otomasyon tek­nolojilerinin yaygınlaşması yeni bir eğilime yol açtı. Yeni teknolojiler salt kol emeğine dayak işgücünün bir bölümünü tasfiye ediyor, her türlü işgücünün belirli düzeylerde kafa emeği de içermesine ihtiyaç duyuyordu. Bu durum beyaz yakalı-mavi yakalı ayrımının yer yer bu­lanıklaşmasına yol açtı. Gelecekte işgücünün her türünün kafa emeği içereceği ve bu ayrımın tamamen ortadan kalkacağına ilişkin görüşler ileri sürülmektedir.